Beleef Mestreech.
Vroeg uit de veren want we moesten de eerste bus deze zondagochtend naar Eindhoven om ons tijdig te kunnen voegen bij de andere deelnemers aan deze dag. Terwijl wij ruimschoots op tijd bij de bushalte waren bleek dat de bus 7 minuten te laat kwam. Hierdoor misten we de intercity naar Maastricht en waren wij genoodzaakt om de trein richten Heerlen te nemen en te Sittard over te stappen op de sprinter van Ariva.
Hierdoor waren wij toch nog op tijd in het โt Pothuiske voor een heerlijke kop koffie met echte Limburgse vlaai. Er waren diverse smaken, maar als echte Limburger koos ik toch voor de rijstevlaai. Terwijl wij van de koffie en vlaai genoten kwam onze stadsgids die zich voorstelde als Lambรจr Smeets.
Na de koffie eerst naar het stokstraatkwartier. Dit was in mijn jeugdtijd een vervallen buurt te vergelijken het rode district elders in de grote steden. Eind jaren 60, begin jaren 70 van de vorige eeuw heeft de gemeente deze buurt behoorlijk onder de schop genomen en werden de huizen opgeknapt en gerestaureerd. Het is dan nu ook een sjieke buurt met gerenommeerde winkels. Aan de straten is in principe niets veranderd. Zoals bijna in de hele binnenstad van Maastricht is het stratenplan al eeuwen ongewijzigd. Het behoud van de oude stad heeft Maastricht goed gedaan. Het toerisme floreert en na Amsterdam is Maastricht de stad met de meeste toeristen,.
De stad is vorig jaar Rotterdam voorbij gestreefd. Na de Stokstraat liepen wij naar het Onze Lievevrouwenplein. Het plein was sfeervol aangekleed en de meeste zitplaatsen waren al bezet door mensen de genoten van een drankje en of wat te eten. Natuurlijk werd de Mariakapel, nadat onze gids enkele bijzonderheden over het beeld verteld had, bezocht en er werden kaarsjes aangestoken. Daarna via de Koestraat naar het Jekerkwartier. Lang de in werking zijnde bisschopsmolen, welke o.a. eigendom is geweest van de bisschop van Luik, langs de Minderbroederskerk naar de Helpoort met het Pater Vinktorentje.
Volgens onze gids bezit Maastricht zoโn 30 eeuwenoude kerken, waarvan vele gered zijn door de komst van de UNI. Deze afkorting gebruikte de gids steeds voor aanduiding van de Rijksuniversiteit Universiteit van Maastricht. Ook in het Katholieke zuiden, Maastricht niet uitgezonderd, staan veel kerken leeg. Gezien de historische waarde van deze kerken is de ingebruikname door de UNI een welkome oplossing om deze in stand te houden. Toen veel steden in de vorige eeuw nieuwbouw pleegden en ode oude binnenstad deels of geheel sloopten vond men in Maastricht dat om het eigen van de stad te behouden men beter alles in stand kon houden en zo nodig renoveren. Dit heeft ook nadelen. Zo zijn er panden waar de ramen nog steeds uit een enkele glas bestaat en dat niet vervangen mag worden. Er zijn zelfs panden waar men geen spijker in de muur mag slaan.
Na de Helpoort liep onze wandeling voor een groot deel langs de stadsmuur. Maastricht is zowat de enige stad waar de stadsmuur begroeid is met planten. Dit omdat op deze muur bijzondere planten groeien. In het voorjaar is dit een weelderig gezicht. Nadeel van deze groei is dat er steeds stenen losraken. Hierop vindt controle plaats en reparatie is regelmatig nodig.
Vanaf de stadswallen lopen we richting Vrijthof. Hierbij komen we langs toch wel nieuwbouw binnen de oude stad waarbij architectonisch rekening is gehouden met de omgeving. Langs de Sint Jan, een bijkerk van de Sint Servaas omdat die indertijd te klein was voor alle gelovigen, en de Sint Servaas richting Vrijthof, Daar werd ons nog gewezen naar enkele bijzondere gebouwen en hoe men met enig vernuft toch een deel van het oude heeft kunnen bewaren en in stand houden.
Tot slot eindigt onze route bij de Dominicanerkerk waarin thans een boekhandel is gevestigd. Zo is ook deze kerk voor de ondergang gered. Door onze gids werd nog gewezen op de bijzondere stellage welke in deze kerk staat. Hij vindt deze stellage mooier dan de stellage in de Minderbroederskerk waar men terecht kan voor een hapje en drankje.
Na de wandeling met de gids kon ieder zijns weegs gaan. Overal was gelegenheid om te lunchen. Op de Vrijthof was een druk bezochte kerstmarkt met veel eten en drinken en natuurlijk ook kerstprullarie te koop. Nadat ik nog genietend en bewonderend door de stad en langs de Jeker had gelopen begaf ik mij omstreeks 16.30uur naar de Restobar Lure Grote Looierstraat in het Jekerkwartier waar we onder het genot van een drankje nog even napraten over een mooie en geslaagde dag in Maastricht.
Met dank aan de organisatie
Martin Kabo
.

Gerelateerde berichten
Gerelateerd nieuws